Crab Game Recensie (PC)

S̶q̶u̶i̶d̶ Crab Game, zoals het probeert te benadrukken dat het zijn eigen ding is, is, niet verwonderlijk, een kleine herinnering aan een bepaalde Koreaanse televisieserie – een show die, vanwege “juridische” redenen, niet genoemd hoeft te worden. Maar laten we eerlijk zijn, Crab Game is alles wat je denkt dat het is, en ja, het is een clone van een tentakel-cultklassieke franchise. Het is zo voor de hand liggend, dat het zijn hele identiteit baseert op dezelfde trainingspakken, dezelfde ideeën en dezelfde kinderlijke esthetiek. Het is, om het zo te zeggen, Squid Game ontmoet Roblox, en het probeert het niet eens te verbergen.

In elk geval zou ik zeggen dat, als je hebt naar Squid Game gekeken, dan weet je hoe Crab Game werkt. Identiek op ontelbare manieren, het verlangt niet naar het veranderen van de formule, maar naar het toevoegen van zijn eigen twee centen aan een cocktail die eenvoudigweg perfect is in zijn huidige staat. Crab Game probeert geen bliksem te vangen, maar eerder om zijn post-donder nectar te proeven op een manier die geen paar pincetten en veel moeite vereist. Ik neem aan, in waarheid, het wil geen nieuw spel zijn, maar een spel dat kan leunen op vertrouwde gewoonten en nog steeds iets van zichzelf kan maken. De vraag is, slaagt het erin, of maakt het Squid Game eruit zien als de voor de hand liggende keuze voor een voor-midnachtelijke binge-sessie?

Wanneer het gaat om Crab Game, weet je wat je te wachten staat voordat de openingscredits beginnen te rollen. In enkele seconden verbind je de puntjes en omarm je die pure a-ha-momenten. Het Red Light, Green Light-spel trekt je erin, en de vertrouwde aspecten beginnen al snel te verschijnen uit de achterste gangen van een bepaalde Koreaanse drama. Het is geen origineel spel waarin je deelneemt, maar een digitale imitatie van een ander, iets complexer televisieprogramma. Toch kun je niet helpen maar een proeve van zijn wereld te nemen. Het is schaamteloos lief, en je weet het net zo goed als de volgende persoon.

Om te citeren, “Ik heb deze spellen eerder gespeeld!” lijkt tamelijk passend, aangezien je hebt, in alle waarschijnlijkheid, dit spel eerder gespeeld. Zoals Fall Guys of, in bredere zin, Roblox’s talloze iteraties van het bronmateriaal, Crab Game nodigt jou en maximaal vierendertig spelers uit om deel te nemen aan een reeks kinderspellen – activiteiten die ofwel het slim uit zijn van rivalen, het spelen met de omgeving, of gewoon het knock-out slaan van anderen met een honkbalknuppel. Naast zijn Red Light, Green Light-kaart, heb je ook The Floor is Lava, Hide and Seek, Bomb Tag, King of the Hill, en, voor de goede orde, een reeks obstakelraces. Er zijn nog een aantal anderen – maar je snapt het idee. Het is Fall Guys met een beetje extra cartoonachtig geweld.

Het hele punt van Crab Game is om je vijanden te overleven. Naarmate elk spel voorbijgaat, nog een handvol spelers valt ten prooi aan de tijdslijn, totdat slechts één speler overblijft als de laatste pion op het bord. Om daar te komen, moet elke speler deelnemen aan een reeks meedogenloze gevechten, sommige waarvoor strategisch plannen nodig zijn, andere die brute kracht, blinde pech en veel sabotage vereisen. Het idee is echter niet zo moeilijk te begrijpen. Als je, zeg, een honkbalknuppel kunt zwaaien en je aan een eenvoudige set schoolregels kunt houden, dan kun je je naam in de ring gooien en strijden voor een plaats op het podium.

Als je je afvraagt of er meer is aan Crab Game dan een catalogus van minigames – er is dat niet. Of er is niets dat Crab Game onderscheidt van zijn grootste tegenstanders. Zoals Roblox’s imitatie van Squid Game, bestaat het voornamelijk uit mensen die dezelfde zelfde parcours herhalen, concurreren voor dezelfde zelfde prijs en werken naar het zelfde doel van het claimen van tijdelijke roem over hun rivalen. Op die basis is het allemaal relatief eenvoudig. Het mag de wielen niet opnieuw uitvinden, maar het bouwt wel voort op een formaat dat is getest en verbeterd in de loop van de tijd – en dat telt nog steeds voor iets.

Crab Game is duidelijk een budgetvriendelijke ervaring, dus het is het beste om er niet mee te beginnen met hoge verwachtingen. Visueel laat het een enorme hoeveelheid vet buiten het kader, met een cartoon-achtig ontwerp dat een gebrek aan technische glans en grafische complexiteit vertoont. Bovendien volgt het, vanuit een mechanisch oogpunt, een soortgelijk pad, met vereenvoudigde besturing en een beginner-vriendelijke interface die, eerlijk gezegd, niet veel moeite vereist om te kraken. En als je denkt, ‘nou, Fall Guys doet het beter’ – nou, dat is omdat het, met alle respect, een beter, financieel stabielere hoofdstuk is. Toch is dat niet om te zeggen dat Crab Game geen leuk spel is. Terwijl goedkoper en niet al te complex, levert het wel de leuke factor en een reden om zijn niveaus opnieuw te spelen.

Als je in staat bent om voorzichtig Crab Game te betreden met een vaag idee van wat je te wachten staat, dan zou je eerlijk gezegd geen moeite moeten hebben om je tijd te doden in zijn verschillende minigames. Kan het een beter spel zijn? Ja. Is er een kans dat het zijn tegenstanders kan verslaan? Nee. Zul je nog steeds genieten van wat het is? Absoluut.

Uitspraak

Crab Game slaat niet om de bomen heen met zijn open boek van Squid Game-geïnspireerde streken, noch probeert het om iets te zijn wat het niet is. Eenvoudig, het neemt een concept en rent ermee, niet met de intentie om het genre te herdefiniëren of om bliksem te imiteren, maar om zijn eigen cartoon-achtige twist toe te voegen aan een bestaande fles. In de meeste gevallen zou ik dat shovelware noemen en er mee stoppen. Maar in dit geval voel ik me alsof ik een uitzondering kan maken. Crab Game mag dan niet mooi zijn, en het mag dan ernstig te kort schieten in originele inhoud. Toch presenteert het zich als een grondig leuk PvP-spel, en het bewijst dat je niet de wielen opnieuw hoeft uit te vinden om ze te laten draaien. Misschien is dat genoeg, misschien niet.