Black Jacket Recensie (Xbox Series X/S & PC)

In elk gewoon geval zou ik zeggen dat blackjack een simpele, verfijnde game is die iedereen onderweg kan leren. Maar in het geval van Black Jacket of, meer specifiek, de vuurige kwartieren van de hel, is het niet zo eenvoudig. Of tenminste, het is geen spel van kans, maar een vaardigheidsspel dat je de taak geeft om oneerlijkheid, domme pech en een snufje onwettige activiteit te gebruiken om een gunst van de veerman te verdienen. Het concept kan hetzelfde blijven, en de algemene daad van het verzamelen van genoeg kaarten om op een numerieke waarde in te zetten is, tot op zekere hoogte, het zelfde. Yet, er is een extra laag aan Black Jacket die een anderszins routine-ervaring minder van een snelle oplossing voor de casual gokker en meer van een kwestie tussen leven en dood maakt. En nee, het is niet eerlijk.

Blackjack, in zijn kern, is een eenvoudig kaartspel om op te pakken en te spelen, dat is waar. Maar, als Black Jacket iets doet, dan is het om een proverbiale sleutel in een universeel herkenbaar wiel te gooien om een anderszins fundamenteel dom spel van pech een wildcard-avontuur met meer curveballs dan alle vier de suites samen te maken. Maak je geen zorgen, het is nog steeds hetzelfde oude blackjack, maar met een vuurhel van gesmolten kaarten en een doodsklok voor je tanende ziel om op te kloppen wanneer de kansen beginnen tegen je te werken.

Denk aan Black Jacket als je laatste hoop. Dood, die aan het voeteneinde van je bed loert, wil dat je omkomt in de diepten van de hel. Maar, je hebt een mogelijkheid om de veerman om te kopen en je ziel terug te winnen. Het gebeurt toevallig dat blackjack, van alle dingen, de enige manier is om de piper te betalen en je schulden te vereffenen. Op papier klinkt het als een wandeling in het park. Echter, aan tafel is het niet zo meegaand. Blackjack kan een rechttoe rechtaan oplossing zijn voor een langetermijnprobleem, maar als er één ding is dat je moet weten over de hel, is het dat elke bezigheid een verborgen clausule heeft, en dat blackjack, vreemd genoeg, meer twists en turns heeft dan de kronkelende cortex van Wonderland’s konijnenhol.

Achter elke hand en suite van een blackjack-spel zit een gevolg —een kans om de regels te vervalsen en de balans in je voordeel te doen omslaan. Als elke kaart een plaats op de tafel vindt, gaat een nieuw venster van mogelijkheden voor je open. Waarden kan verdubbeld of verpletterd worden; dekken kan verdeeld of blootgelegd worden; en slechte kaarten kunnen worden omgeruild voor suites met veel groter potentieel. Hoewel, het is niet alleen jij die de regels kan buigen en de vuurhel van de appelkar kan doen wiebelen; vijanden —de mensen die aanwezig zijn om hun verhalen naast de jouwe te delen—hebben ook de macht om de manier waarop de kaarten vallen te veranderen. De vraag is, wie heeft meer te verliezen, en wie is meer geneigd om de valuta te vinden die nodig is om de toorn van de veerman te overleven?

Het goede nieuws is dat Black Jacket niet moeilijk is om te leren. In feite kun je de informatie die je nodig hebt om je vijanden te elimineren in zo weinig als een paar ronden verzamelen. Dat gezegd hebbende, met de kaart combinaties en de getijden-veranderende synergies die een grote onderdeel van de ervaring zijn, zijn er verschillende bergen om te beklimmen hier, de meeste waarvan alleen kunnen worden bestreden door trial and error. Pech, natuurlijk, speelt nog steeds een belangrijke rol in de strijd. Echter, er zijn andere problemen die bijdragen aan de onvoorspelbaarheid van het spel, die natuurlijk de slimme, hoewel enigszins turbulentie-natuur van het kaartsysteem zelf omvat.

Het begint met een handvol munten, een snelle schud van het dek, en een broodkruimelspoor voor je om te volgen. Als je speelt rondes met verloren zielen in de onderwereld, verdien je meer munten, en met hen, extra kaarten en bonussen via een winkel onderweg naar een beruchte baas. Maar, hier is de valkuil: elke baas heeft zijn eigen truc in zijn mouw, sommige waarvan je dek kunnen ontmantelen, sommige waarvan je waarde kunnen doen dalen of verder gaan dan het doel. Het punt is, iedereen bedriegt in de hel. Het is gewoon een kwestie van figureren uit hoe je de bovenhand kunt spelen. Als je mislukt, dan keer je terug naar de eerste cluster op het bord, op dat moment heb je de kans om te experimenteren met nieuwe kaarten, nieuwe suites, en verschillende modificatoren. De klok wordt gereset, en je gaat terug de onderbuik van een blackjack-gedomineerde wereld in.

Het spreekt voor zich op dit punt, maar Black Jacket is niet een eerlijk spel; integendeel, het is een absolute pijn in de nek. Hoewel, als een rogue-like deck-building game die zijn bestaan baseert op bedrog, slimme tactieken en slak-achtige vooruitgang, doet het er toe, frustrerend. Als iets, is het een van die spellen die je jezelf aan moet wijden om het echt te genieten op de lange termijn. In het eerste uur, zal je proberen, en je zal mislukken. Maar na het verzamelen van genoeg kaarten en het spelen met verschillende suites en modificatoren, wordt het een stuk gemakkelijker om te jongleren. Je leert de basis, en je ontdekt de kaarten die in de mouw van je tegenstander zitten.

Als het niet was voor de korte conversaties en de dunne laag van intrige die over elke ontmoeting met de verloren zielen hangt, zou Black Jacket een nogal herhalende aangelegenheid zijn. Maar, dankzij de inclusie van een vage verhaallijn en een reeks personages, is het een spel dat beloont je voor het volharden met hetzelfde proces. Het is frustrerend, waar — maar het is ook de moeite waard, geloof het of niet. Het is alleen jammer dat de veerman een belachelijk hoge prijs voor zijn diensten heeft. Dat is de hel, denk ik.

Verdict

Black Jacket zette de dekken in brand met een snel tempo van bedrieglijke actie en domme pech, helachtige curveballs en het occasionele a-ha moment dat de pijn en het lijden nog meer de moeite waard maakt om te verdragen. Het is nog steeds blackjack, maar het is blackjack met een ondertoon van ogenschijnlijk oneerlijk spel en gevolgen van kaart-gebaseerde neveneffecten. Als dat klinkt als je idee van een goede tijd, dan kun je genieten van het zitten naast de veerman om een tijdje in deze onverbiddelijke purgatory te doorbrengen. Als je haat leugenaars, bedriegers en wildcard-trekkende handlangers, dan kun je een pleister op je wond plakken en de afterlife een brede bocht geven.