Bills Must Be Paid Recensie (PC)

Bills Must Be Paid leunt naar een universele verlangen: om een hamer uit de la te halen en googly-eyed spaarpotjes in smithereens te slaan. Oh, het is geen spel dat de bank breekt, noch is het een spel dat meer doet dan wat het op zijn doos belooft. Als iets, is het een dom, incrementeel avontuur dat je het ene ding geeft dat de realiteit je niet kan bieden op een klokwerk basis, en dat is de kans om in je spaargeld te breken wanneer je maar wilt. Persoonlijk zou ik niets liever doen dan een moker te nemen naar mijn spaarpot, maar ik ben te bang dat ik niets meer zou vinden dan een paar centen en een handvol oude knopen. Gelukkig heeft Bills Must Be Paid  een beetje meer te bieden.

De titel impliceert openlijk dat Bills Must Be Paid allemaal over, nou, betalen van rekeningen gaat. In plaats van werken om je schulden te betalen over een negen-tot-vijf-schift, nodigt het spel je uit om een collectie van attributen-bezette spaarpotjes van alle soorten en maten met een breed scala aan hamers te vernietigen, en om gebruik te maken van je fondsen om meer hamers, meer potjes en meer stat-boostende upgrades te ontgrendelen die je helpen om je polssterkte en uithoudingsvermogen op te bouwen. Het is een vreemd concept, ik geef toe, maar blijf bij ons terwijl we de details uitwerken.

In een echte rogue-like stijl, geeft Bills Must Be Paid je een schijnbaar eindeloze papieren spoor van rekeningen om te betalen. Het doel, kortom, is om ze terug te betalen met de fondsen die je hebt opgespaard in je verschillende spaarpotjes. Maar, hier is de valkuil: als je geen uithoudingsvermogen meer hebt, kun je geen van je potjes meer vernietigen. Daarom heb je een beetje van een moeilijke vraag om te beantwoorden: geef je prioriteit aan je rekeningen zodat je door kunt gaan met het betalen van je schulden, of gebruik je je geld om je kracht en, belangrijker nog, de tools die je grotere uitbetalingen en beloningen kunnen bieden?

Als je denkt dat Bills Must Be Paid diep klinkt, dan kan ik je eerlijk vertellen dat, voor zover incrementele spellen gaan, het niet ingewikkelder is dan je gemiddelde point-and-click-spel. In feite is het allemaal nogal ontspannend, aangezien het hele punt van de ervaring is om porseleinen varkens met een hamer en een collectie van tools te vernietigen en kleine zakjes met geld te verzamelen. En, als je denkt dat dat erg bevredigend klinkt, dan kan ik je verzekeren dat het dat is. Bovendien is het een stuk goedkoper dan een rage-kamer. Dat is nog iets dat je moet overwegen voordat je de dop van je eigen spaarpot losdraait.

Het idee achter Bills Must Be Paid is eenvoudig genoeg om te begrijpen, en waarlijk, het is net zo makkelijk om te spelen. Meestal sla je je spaarpotje kapot, en dan ontgrendel je extra stortingen, waarmee je meer geld, voordelen en kansen kunt verdienen om armbanden en ringen te krijgen, die je helpen om je momentum te behouden. En natuurlijk, hoe meer je ontgrendelt, hoe sterker je hand wordt. Je betaalt je rekeningen, en dan verbeter je bepaalde aspecten van je lichaam, zoals je greepkracht, uithoudingsvermogen en algemene fitnessniveau. Dat, kortom, is alles wat Bills Must Be Paid is. Het herschrijft het boek niet. Het geeft je gewoon de kans om de bladzijden eruit te scheuren.

Er is een bepaald whack-a-mole-element in Bills Must Be Paid—een functie die je de kans geeft om naar de dikste varkens te slaan en de grootste beloningen te verdienen. Aangezien elk varken zijn eigen vulling en eigenschappen heeft—snelheid, of een tempo dat een beetje langzamer is, bijvoorbeeld—moet je de dikste porseleinen varkens op het bord vinden en ze kapot slaan met welke hamer je maar kunt betalen. Weer, dit is een extreem simpel proces, en een dat je waarschijnlijk al eerder op je lokale kermis hebt gezien. Toch is het een heleboel plezier. Of tenminste, het is plezier voor de eerste twee of drie uur of zo. Daarna wordt het een beetje saai en voorspelbaar.

Al met al is Bills Must Be Paid een rechttoe rechtaan idle clicker-spel dat niet veel meer onthult dan de basis. Zo bevredigend als het is om varkens met een collectie van tools en upgradbare hamers kapot te slaan, is er nog steeds een dom, zinloze ervaring hier die evenzeer zinloos als irritant is. Met dat in gedachten zou ik zeggen dat er een beetje een gemengde zak is. Het is mogelijk dat de eenvoudige ontwerp en toegankelijke gameplay-mechanica een niche-publiek aanspreken—een publiek dat meestal de voorkeur geeft aan minimalistische suites en begrijpelijke ontwerpen. Maar er is ook een kans dat het niet aanspreekt bij het bredere publiek. Gezien het feit dat er niet veel uitdaging is, is de kans dat het elke oog in de kamer aantrekt vrij laag.

Met al het bovenstaande gezegd, is Bills Must Be Paid duidelijk een schuldig genoegen dat je zowel haat als liefhebt. Het is misschien niet het beste idle clicker-spel dat sinds Cookie Clicker de catalogus heeft doorbroken, maar ik denk dat we allemaal kunnen instemmen met één ding: het kapot slaan van spaarpotjes is extreem bevredigend. De vraag is, is het bevredigend genoeg om de aankoop te rechtvaardigen?

Verdict

Bills Must Be Paid profiteert van een universeel genoegen—een rusteloze verlangen dat vaak een moker, een porseleinen varken en een kans om de bank te breken verlangt. Als spel, dat klinkt misschien niet als veel, noch is het een stimulans om in je achterzak te graven en er meerdere uren mee door te brengen. Maar, als we eerlijk zijn, Bills Must Be Paid is geen goed spel dat alle gebruikelijke luxe voordelen heeft; het is een schuldig genoegen dat je niet kunt helpen maar liefhebben. Om die reden alleen al zou ik zeggen dat het de moeite waard is om het te riskeren. Is het een goed spel? Nee, niet echt. Is het een spel dat je waarschijnlijk drie uur lang zal doorlopen? Absoluut.