EU zal uitgevers niet dwingen om games speelbaar te houden

De Europese Commissie heeft besloten om uitgevers van videospellen niet te dwingen hun titels speelbaar te houden nadat ze zijn stopgezet met de verkoop, waardoor de industrie een verplichting bespaard blijft die de belangrijkste Europese handelsorganisatie had gewaarschuwd dat het online games duurder zou maken om te bouwen. In een formeel antwoord op 16 juni 2026 op de consumentencampagne genaamd Stop Killing Games, zei de Commissie dat ze geen wettelijke verplichting kan voorstellen om games te laten draaien zodra ze niet meer commercieel worden verkocht, en zal in plaats daarvan proberen een vrijwillige industrie-code voor het beheer van het “einde van het leven” van een spel te onderhandelen.

Voor uitgevers die zijn gebouwd rond online en live-service-titels, haalt het besluit de duurste uitkomst van tafel. Een bindende regel zou hebben vereist dat studios offline-modi ontwikkelen, privé-serverhulpmiddelen vrijgeven of op een andere manier stopgezette games laten werken zonder bedrijfsinfrastructuur – kosten die de industrie had betoogd dat ze zouden wegen op elke release, niet alleen op die welke uiteindelijk worden uitgeschakeld.

Waarom de Commissie is teruggetreden

De redenering van de Commissie was grotendeels gebaseerd op intellectueel eigendom. Volgens de EU-auteursrechtswetgeving behouden uitgevers de exclusieve rechten over de code en activa van hun spellen, zelfs nadat de ondersteuning is beëindigd, en de Commissie concludeerde dat ze uitgevers niet kon dwingen om dat materiaal op een manier te hergebruiken die ze niet zelf hadden gekozen. Ze noemde een algemene behoudsverplichting onevenredig, met verwijzing naar de kosten van uitgevers, vertrouwelijke bedrijfsinformatie en potentiële cybersecurity-risico’s zodra een spel niet langer wordt onderhouden.

In plaats van wetgeving, heeft de Commissie zich verbonden aan twee stappen. Uiterlijk eind 2026 zal ze onderhandelingen openen met uitgevers en consumentengroepen om een vrijwillige code voor het beheer van het “einde van het leven” van spellen op te stellen, en zal ze samenwerken met consumentenautoriteiten om de rechten van spelers te publiceren die ze al hebben. Uitvoerend vice-president Henna Virkkunen zei dat ze hoopt dat de industrie betere “sunsetting”-normen op eigen initiatief zal overeenkomen.

De Commissie steunde ook op bestaande consumentenwetgeving. Volgens de EU-regels voor digitale inhoud, die sinds 1 januari 2022 van kracht zijn, moeten uitgevers kopers informeren hoe lang een spel zal worden ondersteund, en spelers kunnen recht hebben op een evenredig restitutie als een titel eerder wordt stopgezet dan de overeenkomst of hun redelijke verwachtingen toelaten. De EU-commissaris voor justitie en consumentenbescherming, Michael McGrath, zei dat spelers moeten worden terugbetaald als een spel eerder wordt stopgezet dan beloofd.

Het kostenargument dat uitgevers wonnen

Het resultaat volgt nauw het standpunt van Video Games Europe, de handelsorganisatie waarvan de leden Ubisoft, Electronic Arts en Microsoft zijn. De groep betoogde dat het verplichten van privé-servers of single-player-modi voor spellen die hun online-ondersteuning verliezen, prohibitief duur zou zijn en “fundamenteel zou veranderen hoe spellen worden ontwikkeld en gedistribueerd”.

Die kadering is van belang voor de economie van live-service-gaming, het model waaruitgevers zijn gaan hangen voor terugkerende inkomsten. Online-titels zijn gebouwd op netwerkachtergronden, gelicenceerde inhoud en voortdurende moderatie – systemen die niet zijn ontworpen om aan spelers te worden overgedragen of schoon te worden uitgeschakeld. Een wettelijke plicht om elke game in een zelfonderhoudende staat te laten, zou uitgevers hebben gedwongen om vanaf de eerste dag een uitgang te budgetteren, een structurele kostenpost die de industrie heeft weerstaan terwijl deze zich consolideert rond minder, grotere online-franchises.

Campagnevoerders verwerpen de premisse dat dit niet betaalbaar is. Ross Scott, die Stop Killing Games is begonnen, heeft betoogd dat de beweging niet eist dat servers of nieuwe inhoud in stand worden gehouden – alleen dat uitgevers een betaald spel in een werkende staat moeten laten als ze weglopen, wat hij zegt de overgrote meerderheid van de achtergrondkosten weghaalt.

Wat de industrie nog boven het hoofd hangt

De verlichting is gedeeltelijk. De campagne die het antwoord heeft uitgelokt, is voortgekomen uit Ubisoft‘s stopzetting van The Crew in 2024, een racespel uit 2014 dat een constante verbinding met bedrijfsservers nodig had, zelfs in single-player, en onspeelbaar werd zodra die servers donker werden. Ubisoft wordt nog steeds geconfronteerd met een rechtszaak van de Franse consumentengroep UFC-Que Choisir over de sluiting, waarbij de uitgever betoogt dat kopers beperkte toegang kochten in plaats van volledig eigendom – een vraag die het besluit van de Commissie niet beslecht.

Bestaande restitutierisico’s blijven ook van kracht. De kadering van de Commissie – dat een krachtigere handhaving van de huidige consumentenrechten uitgevers ertoe kan brengen om langere levensduur van spellen na te streven – geeft aan dat toezichthouders verwachten dat eind-levenspraktijken zelfs zonder nieuwe wetgeving onder de loep zullen worden genomen.

En de campagne is nog niet voorbij. Stop Killing Games, opgericht in 2024 door contentcreator Ross Scott, heeft 1.294.188 geverifieerde handtekeningen verzameld voor zijn “Stop Destroying Videogames”-petitie nadat het op 26 januari 2026 was ingediend – een van de veertien burgerinitiatieven die sinds de start in 2012 een formeel antwoord van de Commissie hebben afgedwongen. Organisatoren zeiden dat de afwijzing werd verwacht en dat ze nu druk uitoefenen op leden van het Europees Parlement om regels voor het behoud van spellen op te nemen in de Digital Fairness Act, een apart voorstel voor consumentenbescherming dat de Commissie later in 2026 verwacht in te dienen. Voor uitgevers is de vraag wie een spel beheerst nadat de servers zijn uitgeschakeld, voorlopig beslecht – maar niet gesloten.