5 slechtste eindes van videogames aller tijden

Stel je dit voor: Je hebt net vijftien uur lang door een verhaal geploeterd, in de hoop dat wat er ook om de hoek loert uiteindelijk alles tot één strak gespannen knoop samenbindt. Je verslaat de eindbaas en springt over de laatste horde, je voorbereidend op een almachtige film die alles op zijn plaats zet. Maar dan, zonder uitleg, stopt het wiel met draaien. De radertjes weigeren te passen – en de aftiteling begint te slippen. Gefeliciteerd, Je bent net getrold. Eindes kunnen slecht zijn, toch?

Er is veel voor nodig om een ​​bevredigend einde aan een videogame te creëren. En hoewel de meesten zouden zeggen dat het opmaken van een tekening de neiging heeft om vanzelf te gaan, waren er een paar die ongeveer net zo geloofwaardig waren als een servet van schuurpapier, waardoor we in onze eigen spiegelbeeld staren terwijl we de koude, harde klap voelen van degenen die ons verbijsterd hebben. En geloof me als ik zeg - deze vijf zijn nog gloeiend rood op onze wangen.

5. Fabel 2

Je zou vrij gemakkelijk kunnen stellen dat Fable 2 als game een meesterwerk was voor zijn tijd, boordevol grillige persoonlijkheden en visueel verbluffende oriëntatiepunten. Zelfs Lucien, de slechterik die je de hele game probeert te verslaan van het podium (of torenspits, in dit geval). Sommigen zouden zelfs zo ver gaan dat ze zeiden dat de algehele verhaallijn opmerkelijk goed met elkaar verweven was. Maar kom op, dat einde? au. Over anticlimax gesproken.

Nadat je je held of schurk hebt gesneden (afhankelijk van hoe je omgaat met Albion en zijn twinkelende burgers), sta je oog in oog met Lucien, de machtsbeluste heerser met een honger naar het zelfgebrouwen brouwsel van kracht, vaardigheid en wilskracht. Maar terwijl je de ongelooflijk sombere Spire beklimt op weg naar zijn confrontatie, krijg je in principe een vrijbrief voor alles wat ook maar enigszins uitdagend is. Er is geen eindbaasgevecht, of iets anders om je druk over te maken. Je pakt gewoon een muziekdoos en speelt een slaapliedje voor hem. En zie daar: Albion is gered, en jij wordt de deur uit getrapt, waarna je je kaak, die twee minuten eerder op de grond is gevallen, moet oprapen. Goed zo.

4. Dood opstaan

Op het eerste gezicht was Dead Rising de perfecte combinatie van hersenloos plezier en herspeelbaarheid. Verstopt in die zaak zat echter een mislukt verhaal en een nogal slap excuus voor een einde. Zelfs met meerdere eindes voelde elk einde nog steeds even anticlimax en middelmatig aan als het vorige. De aanloop naar die lauwe finale was daarentegen misschien wel een van de leukste plezierritten die we ooit hebben gemaakt.

Met nog 72 uur te gaan tot de bevrijding en een compleet winkelcentrum vol zombies, kun je je tijd eigenlijk op je eigen manier doorbrengen. Ontrafel het mysterie achter de uitbraak, help en begeleid andere overlevenden terug naar veiligheid – of verstop je gewoon in een speelgoedwinkel en probeer allerlei soorten helmen. Wat je ook kiest, geen einde stelt echt veel voor. Het is zeker een leuke rit, maar het is zeker geen Oscar-genomineerde film.

3. Mass Effect 3

Hoewel Mass Effect voor 99% afhankelijk was van onze acties om het verhaal te laten vorderen, was die resterende 1% waarin wij niet de beslissingen namen toevallig op het meest cruciale moment. Het eindeOngeacht de keuzes die je maakte in de aanloop naar de confrontatie na een lange trilogie van planeetverkenning, deed het einde de rest van de reis geen recht. Sterker nog, het verpestte alles waar je zo hard voor had gewerkt door je een afgezwakte climax te geven met een van de vier halfslachtige eindes.

Mass Effect is onmiskenbaar een van de beste sciencefictionseries aller tijden, en tevens BioWare's kroon op een lijvige portfolio van uitmuntende werken. Maar dat gezegd hebbende, het einde van Mass Effect 3 heeft de franchise en BioWare's wereldwijde reputatie echt geschaad. Zelfs vandaag de dag keren zowel gamers als critici terug naar het hoofdstuk uit 2012 om de haat rond de ongelukkige afloop nieuw leven in te blazen. Dus geen geweldig einde van een verder uitstekende reis.

2. Borderlands

Hoewel Borderlands in 2009 waarschijnlijk niet de meest verhaalgedreven game op de markt was, was het zeker een lust voor het oog in de shooter-looter community. En dat is zo'n beetje waar Gearbox zijn niche vond en munt sloeg uit het idee, wat effectief groen licht gaf voor twee vervolgen plus spin-offs. Maar wat de eindes betreft, vooral van de eerste game – dat was een schande.

Na een wilde speurtocht door Pandora op zoek naar de beruchte Vault, waarbij we elk klein voorwerp dat niet vastzat hadden geplunderd en vermalen, bevonden we ons eindelijk aan de voet van de ontzagwekkende Vault, waarvan we altijd hadden gedacht dat het onvoorstelbare rijkdommen zou bevatten. En toch, in plaats van ons vol te proppen met glitter en glamour, kregen we een eindbaas cadeau. Inderdaad, een eindbaas. Geen schatten of zelfs maar een schouderklopje. Gewoon een eindbaas, en een ouderwetse schop onder de kont. Bedankt voor het spelen.

1. Far Cry 5

Afgezien van de clichématige stille hoofdpersonen en de overmatig gebruikte gameplay-formule is Far Cry 5 niet echt een spel uit die Slecht. Natuurlijk gebruikt het veel van hetzelfde materiaal als de vorige vier games en spin-offs, maar over het algemeen was het misschien wel een van Ubisofts beste creaties. Totdat je je het einde herinnert, waarin je je ineens herinnert waarom het in eerste instantie zoveel haat oogstte.

Net als elke andere inzending die eerder verscheen, was je enige prioriteit in Far Cry 5 het onttronen van een sluwe sociopaat en begeleidende verwanten, die samenwerkten met een rebellie om de vrede terug te brengen in de corrupte landen. Joseph Seed, de leider van de besmette sekte, was echter iets anders dan de andere schurken in het vat. Anders omdat hij onverslaanbaar was. Zelfs na tientallen uren besteed te hebben aan het terugwinnen van het land en het vastzetten van een voet in het laatste bolwerk, slaagde Seed er nog steeds in om als laatste te lachen, waardoor we een van de twee eindes kregen waarin we allebei de oorlog verliezen. Dus niet helemaal het resultaat dat je zou verwachten na twintig uur wegzinken in de richting ervan.

Moe van spoilers en slechte eindes? Op zoek naar meer inhoud? Je zou altijd een van deze kunnen bekijken:

5 games waarmee je de troon kunt aannemen als "The Boss"

5 spellen die beter uitpakten dan we hadden verwacht