5 Video Games Die Veel Te Lang Were

Een verhaal in een videospel moet altijd goed georkestreerd zijn, zodat elk virtueel element eruitziet en aanvoelt als een onderdeel van het grote geheel, ongeacht hun functies en de directe invloed die ze hebben op het middelpunt. Veel spellen verliezen dit uit het oog en grijpen vaak naar het stoppen van zoveel mogelijk vullende quests in de pot, alleen maar om een anderszins korte ervaring uit te strekken. Het probleem is echter dat een spel met een onnodig lange campagne spelers kan afleiden van het bereiken van het einde.

Natuurlijk hebben we onze eerlijke portie absurd lange verhalen door de jaren heen gezien. En als we zeggen lang, bedoelen we spellen die de twintig uur grens overschrijden. Van die twintig-plus uur hebben sommige ontwikkelaars ervoor gekozen om kwantiteit boven kwaliteit te stellen, en dat is te zien aan enkele vrij slechte subplots en twijfelachtige slechte zijquests. Maar welke van deze spellen hebben echt de taart gestolen? Nou, zo zien wij het.

5. Far Cry 6

Hoewel we Ubisofts ambitie om de Far Cry-serie uit te breiden door grotere open werelden toe te voegen voor elke volgende versie, bewonderen, neemt de zesde instelling van de serie de absolute taart. Met een geschatte voltooiingstijd van 23 uur, is de shooter niet alleen de langste in de serie tot nu toe, maar ook de meest onnodig overgekookte in het hele first-person shooter rijk.

Gegeven, Far Cry 6 is niet de beste schakel in de keten. Als iets, is het een stap in de complete verkeerde richting voor de serie, en, in tegenstelling tot zijn vorige versies, is het zorgwekkend verstoken van enig karakter en finesse. Het feit dat het met een campagne lanceerde die snel saai werd, was helaas de nagel aan de doodskist voor een anderszins geweldig spel. En om te denken, dit verhaal had in de helft van de tijd verteld kunnen worden als het de bulk van zijn vullende inhoud had verwijderd. Ubisoft was echter veel te gulzig, en koos in plaats daarvan voor kwantiteit boven kwaliteit.

4. Borderlands 2

Borderlands is een absurd goed spel, en misschien een van de meest verslavende in het FPS-genre. Maar er is een grens die we niet kunnen helpen te trekken, en dat is ergens tussen de twaalfde en vijftiende uur van de campagne. Het is daar, hinderlijk, dat het verhaal een beetje verloren gaat voordat het uiteindelijk ten onder gaat aan een bootlading aan vullende quests en lege ruimtes. Het is pas na het twintigste uur, natuurlijk, dat dingen beginnen te vormen een lijn in afwachting van de grote conclusie.

Om Borderlands 2 te verslaan, moet je ongeveer 30 uur erin steken, alleen of met een vriend in de online of split-screen co-op. En hoewel de laatste meer plezier kan zijn dan de eerste, is het nog steeds een lange reis om onder je vleugel te nemen, vooral als het bezaaid is met kopieer- en plak-missies die je afleiden van de algehele structuur van het verhaal. Hoe dan ook, het is nog steeds een fantastisch spel — zelfs als het een beetje zwaar is.

3. Assassin’s Creed: Valhalla

Nadat Ubisoft Assassin’s Creed had getransformeerd in een volwaardige role-playing serie, werden zijn werelden al snel voller en zwaarder. Voordat Origins werd uitgebracht, zou een Assassin’s Creed-spel je ongeveer tien tot vijftien uur kosten. Maar Valhalla streefde ernaar om de vijftig-plus mijlpaal te bereiken. Het probleem daarmee was dat alleen zeven of acht van die uren echt een verhaal vertelden dat de moeite waard was. En de rest, nou, laten we zeggen dat het veel doorzettingsvermogen kostte om doorheen te komen zonder toe te geven aan verveling.

Zeker, Eivor maakte een mooi Viking-protagonist. En Engeland, voor wat het waard is, was een prachtige open wereld omgeving vol met lore en kansen. Maar, jongens, Valhalla’s plotlijn was zonder twijfel een van de meest saaie tot nu toe, met de bulk van zijn verhaal gebaseerd op herhaling en doelloze exploratie. Na het bereiken van Glowecestrescire, wat rond het dertigste uur was, was het gemakkelijk om het zicht op het verhaal te verliezen. En om eerlijk te zijn, het spel had de helft van Engeland’s verhaalboog kunnen verwijderen en spelers zouden nog steeds de essentie hebben begrepen.

2. Mad Max

Als je voorbij de eentonige grinding en twijfelachtige plotlijn kunt kijken, is Mad Max eigenlijk een heel goed spel. Het is jammer dat het would-be prijswinnende open wereld spel is omhuld met zinloze slogs en scavenging missies. En eerlijk gezegd, dat is wat het spel is: twintig of meer uren doorbrengen in een post-apocalyptische woestijn op zoek naar auto-onderdelen.

Het spel’s reddende eigenschap is natuurlijk de Arkham-stijl gevechten die het gebruikt, evenals de chemie tussen de personages zelf. Maar zijn verhaal, aan de andere kant, is vrijwel gebouwd op fetch quests, tot het punt waar 90% van hen het hele spel vormen. En om eerlijk te zijn, het spel had de helft van hen kunnen verwijderen en het zou nog steeds hetzelfde effect hebben gehad.

1. Red Dead Redemption 2

Om het duidelijk te maken — Red Dead Redemption 2 is geen slecht spel. Het is echter ontzettend lang, en op sommige momenten meer een test van uithoudingsvermogen dan iets anders. En hoewel de bulk van de campagne zich afspeelt als een goed georkestreerd meesterwerk, wegen enkele kleinere segmenten het soms naar beneden.

Natuurlijk, als het niet was voor het hele Guarma-gedeelte van het verhaal, dat opdook net toen het laatste gordijn zijn franje zou onthullen, dan hadden we geen probleem gehad om te beginnen. Maar helaas, het gebeurde, en het voegde een beetje te veel inhoud toe aan een al oversized verhaalboog. Tegen de tijd dat het allemaal werd afgerond, duurde het rond de vijftig tot zestig uur. En toen gebeurde de epiloog, die gewoon een ander zelfstandig spel was.

Wat is jouw mening? Ben je het eens met onze top vijf? Laat het ons weten op onze socials hier of in de reacties hieronder.