5 third-person shooters met vlekkeloze gevechten

Een third-person shooter zonder een meeslepend vechtsysteem is ongeveer net zo overbodig als een papier-maché spork. De simpele waarheid is dat elke shooter op zijn minst iets te verwedden zou moeten hebben bij release. Zonder enig bewijs van een verslavend vechtsysteem is de game alleen maar gedoemd om te mislukken. Dat is een bittere pil die de overgrote meerderheid helaas heeft moeten slikken, en de minderheid die dat niet heeft gedaan, heeft er inderdaad voor gezorgd dat anderszins geweldige games in de vergetelheid zijn geraakt.

Natuurlijk zijn er wereldwijd talloze videogames die zich onderscheiden door fenomenale vechtsystemen. Dit zijn in feite games die de mechanica op de een of andere manier hebben gerevolutioneerd, wat op zijn beurt de deur heeft geopend voor talloze andere games. Maar over welke games hebben we het dan? Laten we er meteen induiken. Hier zijn vijf third-person shooters met feilloze gevechten.

5.Gears van oorlog

Gears of War staat bekend als Xbox-koning, en dat al bijna vijftien jaar. Met vijf grote delen op de plank en een berg spin-offs om het te versterken, is de third-person shooter-saga een van Microsofts favoriete kinderen. Het moet echter gezegd worden dat de bekendheid ervan niet in steen gebeiteld zou zijn geweest als de serie niet al vanaf jonge leeftijd zo vlekkeloos had gevochten.

Gears of War werd gelanceerd en werd overweldigend positief onthaald, waarbij zowel critici als spelers het eerste hoofdstuk prezen vanwege de chaotische, zij het ongelooflijk verslavende gevechten. Voor een serie die nog maar net een stabiele ondergrond had gevonden om op te lopen, speelde de game verrassend goed. Dit frontale gevecht groeide alleen maar uit tot een nog hoger niveau van grootsheid toen de serie zijn originele trilogie afsloot. Wat betreft vandaag, Gears hijst trots de vlag als een van de meest populaire Xbox-exclusives ooit op aarde.

4. Dode ruimte

Er is eerlijk gezegd geen beter gevoel dan het gevoel dat je krijgt als je een alien in stukken snijdt met een Ripper Blade. En in dat verband, Lege ruimte heeft het gebeld, tot in de puntjes. Hoewel bedacht als meer een survival-horror dan een third-person shooter, ziet de angstaanjagende serie een groot aantal nagelbijtende ontmoetingen. En jongen, als het gebeurt, gebeurt het.

Misschien zijn het de wapens die je krijgt die de gevechten zo'n bekroond succes maken. Feit is dat elke kill perfect en persoonlijk aanvoelt, zelfs wanneer je achterop de USG Ishimura door buitenaardse karkassen heen ploegt. Ripper-messen daargelaten, Lege ruimte heeft een schat aan onwerkelijke wapens, en geen van hen stelt zelfs maar in de buurt van een teleurstelling voor de gebruiker. Zoals ooit.

3. Grafrover (2013+)

Een van de grootste dingen die je kunt overkomen Tomb Raider in de afgelopen dertig jaar is de herstart in 2013, iets dat Square Enix heeft getest voor next-gen consoles. Hoewel het nog steeds een deel van zijn oorspronkelijke charme heeft behouden, legt de zogenaamde overlevende-trilogie de basis voor een heel nieuw avontuur. Vanaf daar cirkelde alleen vuurwerk rond zijn koninkrijk, en het was vooral te danken aan zijn stealth-gevechten dat de lucht in kleur bleef overspoeld.

In tegenstelling tot de vroege PlayStation-hoofdstukken die de voorkeur gaven aan de roekeloze route, was de herstart van 2013 meer gericht op op strategie gebaseerde gevechten. Dit leidde uiteindelijk tot wonderen voor de geliefde serie, aangezien elke verwijdering opwindend was. En om eerlijk te zijn, zelfs met zijn krachtige oorsprongsverhaal om op te starten, was het echt de verslavende strijd die ervoor zorgde dat we terug bleven komen voor meer. Daarvoor zeggen we, goed gespeeld, Square Enix.

2. Overblijfsel: uit de as

Wat gebeurt er als je gaat meshen Donkere zielen' gevecht met een Divisie-stijl post-apocalyptische wereld? Waarom, je krijgt Restant: uit de as, Natuurlijk. Het barst niet bepaald van de innovaties en artistieke verrassingen, maar het is zeker een flinke dreun als het gaat om kwalitatief goede third-person shooters. En eerlijk is eerlijk, het is een van die vreemd moeilijke games die we openlijk omarmen, al was het maar om de voldoening te voelen die elke genadeloze slachtpartij met zich meebrengt.

Overblijfsel: uit de as geeft je de tools om het op te nemen tegen enkele van de dodelijkste vijanden ter wereld. Als een leger van één persoon, met een heleboel gadgets en snufjes in overvloed, moet je de aarde heroveren op de buitenaardse soort die bekendstaat als de Root. Klinkt simpel, zeker, maar de ondoorgrondelijke moeilijkheidsgraad geeft je zeker wat om mee te jongleren. Maar dat is des te meer reden om het onder de knie te krijgen – voor het gevoel van voldoening dat elke kill met zich meebrengt.

1. Resident Evil 2

Denken, Resident Evil stond ooit bekend als het ontvangen van enkele van de slechtste gameplay-mechanica ter wereld. Er veranderde natuurlijk veel toen Capcom plaats maakte voor de herstart van de serie, wat hielp om onderweg slechts een stukje van zijn waardigheid te doen herleven. Tot onze verbazing echter, de Resident Evil 2 remake was mijlenver voor op zijn voorganger als het op vechten aankwam.

In plaats van de afgezaagde en onhandige mechanieken te gebruiken die de originele trilogie teisterden, opende Capcom de deur naar een compleet nieuw systeem. Het was op zijn eigen manier feilloos en een wereld van verschil met vroeger. Dit was natuurlijk al een goed geoliede machine geworden tegen de tijd dat de derde remake uitkwam. Nu is het bijna onmogelijk om je de twee generaties samen in dezelfde ruimte voor te stellen.

Dus, wat vind jij ervan? Ben je het eens met onze top vijf? Zijn er perfecte vechtsystemen die we moeten kennen? Laat het ons weten op onze social media. hier of hieronder in de reacties.