10 Absurde Dingen Die Alleen in Videogames K Kunnen Gebeuren

Een van de vele redenen waarom we van gamen houden, is omdat het ons toelaat om onder te duiken in een geheel nieuwe wereld waar geen grenzen zijn gesteld. Afgezien van, je weet wel, de daadwerkelijke grenzen van de kaart. Maar afgezien daarvan, kunnen videogames bijna alles serveren wat onze geest creëert. Of het nu iets eenvoudigs is dat we in werkelijkheid niet twee keer over na zouden denken, of iets compleet bizar dat ons doet twijfelen aan de logica als geheel. Hoe dan ook, we kunnen de creativiteit van sommige van deze ontwikkelaars niet verwijten.

Videogames zijn een fantastische manier om even te ontsnappen aan de dagelijkse drukte en onder te duiken in iets gewaagds. Maar het zijn deze kleine eigenaardigheden die een videogame op de een of andere manier absurd maken. En dat is waarom we ze liefhebben.

10. Wapens dragen als modeaccessoires

Let op hoe personages altijd extra ruimte in hun borstkas hebben voor dingen zoals RPG’s?

Ik weet niet over jou, maar de gedachte om rond te lopen in een politiebureau met een granaatwerper is niet echt iets wat bij me opkomt. Het lijkt ook nogal vreemd dat de agenten in zicht van het dodelijke wapen gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is. Videogames hebben deze absurde concept natuurlijk vaak gebruikt — en niemand knippert echt met zijn ogen.

Ik zou Grand Theft Auto naar voren brengen als de meest voor de hand liggende franchise die dit overdoet, maar het lijkt erop dat de meeste actiespellen dezelfde lijn volgen. En dat is oké. Maar zelfs zo, lijkt het gek dat een personage door de hoofdstraat kan lopen met een vlammenwerper en niemand kijkt twee keer. Maar hey — dat zijn videogames voor je.

9. Rode lichten negeren voor de lol

Het lijkt bijna zinloos om verkeerslichten te hebben, nietwaar?

Een ding waar bijna elke gamer schuldig aan is, is door rood licht rijden. In feite denk ik dat je er nog meer dreigend uit zou zien als je echt stopte en wachtte op je beurt. Ik kan niet zeggen dat ik ooit iemand heb ontmoet die de wegenverkeersregels heeft gevolgd tijdens een gamingsessie om stress te verlichten. En als ze dat deden, denk ik dat ze het alleen zouden doen voor een experiment.

Het maakt niet uit wie we zijn of waar onze geduld op de schaal staat — we rijden allemaal als maniakken. Zelfs als onze bestemming maar twee straten verderop is; we zwerven nog steeds in en uit het tegenliggend verkeer en scheuren door alle verkeerslichten zonder enige reden. Maar hey — kun je je voorstellen dat je dat in het echte leven zou doen? Ik denk het niet.

8. Weglopen van een explosie of een kogel

Als we maar echt zo sterk waren als sommige videogamepersonages, eh?

Het ding dat ons allemaal doet lachen, is het feit dat elke niet-speelbare karakter ernstige schade kan oplopen na het ontvangen van een kogel. En toch kan de protagonist gewoon weglopen en doorgaan alsof er niets is gebeurd. Als een absolute kogelvrijheid met geen vlees om doorheen te gaan; videogames creëren helden alsof ze afstammelingen zijn van The Terminator. Zelfs als ze midden in een granaatexplosie zitten en het doelwit zijn van achttien rondes van turretvuur — we lopen gewoon weg en gaan verder met ons gesprek alsof we de meest onbewuste humanoid op aarde zijn.

Ik kan niet zeggen dat ik ooit een kogel heb ontvangen, maar ik zou graag geloven dat wanneer videogames de impact weergeven, het totaal anders is dan in werkelijkheid. Maar opnieuw — dat is de logica van videogames. Je kunt het niet verslaan.

7. Een hoge snelheid auto-ongeluk afwijzen

Het is alsof ze het niet eens merken.

Terugkerend naar de waanzin van onze rijvaardigheid; een auto-ongeluk is nog iets waar we niet over hebben gesproken. Natuurlijk zou een auto-ongeluk op hoge snelheid ernstige gevolgen hebben — en dat is een gegeven. Maar videogames hebben ons laten zien dat, ondanks de snelheid of het type botsing — ze je niet echt kunnen kwetsen. In plaats daarvan negeren veel games auto-ongelukken en laten ze zelden zichtbare tekenen van schade aan het voertuig zien. En, voor passagiers midden in een gesprek tijdens de impact, nou — laten we gewoon zeggen dat een auto-ongeluk niets meer is dan een kleine ongemakkelijkheid voor hen.

Weinig games hebben echt diep ingegaan op auto-ongelukken in videogames, en veel games houden zich aan de dodgem-theorie. We kunnen rondspringen en tegen objecten botsen alsof ze van rubber zijn, omdat het in videogames niet veel uitmaakt voor het personage of de ervaring.

6. De vijand kwijtraken door kleren te veranderen

Videogames hebben laten zien dat door je mouwen op te rollen — je de aandacht van de achtervolgers kunt afleiden.

Een van de absurde ideeën die nog steeds veel van ons verbazen, is hoe personages de aandacht van de achtervolgers kunnen afleiden door een jas aan te trekken. Dat lijkt totaal absurd en het verbaast me nog steeds hoe het enige soort zin kan hebben. Maar hey, we kunnen de logica van videogames niet verwijten — vooral niet wanneer we proberen een zes-sterren wanted level te ontvluchten.

Telkens weer zijn we op de achtervolging van een leven lang van agressieve schutters, alleen om rond te cirkelen in de stad in een wanhopige poging om te ontsnappen. Maar op de een of andere manier, met de magie van een nieuw set kleren, zijn we in staat om de aandacht van de vijand elders te richten en gewoon de deur uit te lopen alsof we een heel andere persoon zijn. Dat is geweldig. Ik bedoel, totaal belachelijk — maar geweldig.

5. De longcapaciteit van een vis hebben

Als we maar echt onder water konden ademen voor een uur achter elkaar.

Zelfs de sterkste zwemmers die vaak meedoen aan wedstrijden, kunnen niet tippen aan sommige van onze videogamepersonages. Natuurlijk zouden we allemaal graag kieuwen hebben en onder water ademen, maar sommige dingen zijn gewoon niet voorbestemd om te gebeuren. Maar voor videogames is het hebben van de longen van een walvis een soort vereiste voor het personage. Zelfs personages die niet kunnen zwemmen, lijken in staat om langer onder water te overleven dan een olympische duiker.

Voor al die diepzee-expeditie-missies, kunnen we niet helpen maar twijfelen aan de reden achter de vreemde hoeveelheid zuurstof in de longen van de helden. Na een uur denken we gewoon dat ze niet menselijk zijn — en we zijn belachelijk om te denken dat we het ooit zouden kunnen evenaren.

4. Overleven van een ongelooflijk lange val

Wanneer ons enige antwoord op de verwarde vriend is “gewoon omdat”.

Als je een spel hebt gespeeld dat een indrukwekkend stadsbeeld met fenomenale uitzichten bevat, dan is de kans groot dat de eerste ding die je doet, is van het gebouw afspringen. Ik bedoel, dat is een soort in onze aard: experimenteren en zien hoe ver we kunnen vallen voordat we tegen de rand van een berg botsen. Het is vreemd — maar verontrustend waar. We doen dit soort dingen voor de lol, en we kunnen niet echt uitleggen waarom of wanneer we het zullen doen.

Videogames zijn de laatste tijd een beetje strenger (of realistischer) geworden als het gaat om vrije val. In tegenstelling tot de oude dagen waarin je tienduizend voet kon vallen en het kon beëindigen met een rol, zijn dingen een beetje accurater geworden. Nu kun je waarschijnlijk alleen nog maar negenduizend voet overleven — en dan beëindigen met een rol. In werkelijkheid zou je geluk hebben als je vijf voet kon overleven zonder een enkel te breken.

3. Een fortuin verdienen met schroot

Probeer alstublieft niet om uw half opgegeten zak chips te verkopen.

Ik weet niet over uw laatste bezoek aan de pawnshop, maar toen ik probeerde om te profiteren van een koekenpan — werd ik uitgelachen. Maar als ik een videogamepersonage was, dan had ik een maand huur verdiend. Ik zou ook in staat zijn om alle nutteloze dingen die ik op mijn reis had verzameld te verkopen en op de een of andere manier de kassier leeg te maken. Maar helaas is dat niet het geval in werkelijkheid. In feite zouden sommige dingen die we in videogames zouden verkopen, in het dagelijks leven niet landen. Zoals een haarspeld.

Het indrukken van een knop en het plunderen van een bedrijf of iemands huis is een soort tweede natuur in gamen. We blijven tillen totdat we overbelast en onbekwaam zijn om nog meer brood te dragen. Pas dan, wanneer we niet verder kunnen gaan, nemen we onze goederen mee naar de dichtstbijzijnde winkel. We geven alles over en verdienen een fortuin, en dan gaan we verder op zoek naar meer. Maar als dat fysiek mogelijk was in het echte leven — dan zouden we allemaal miljonairs zijn.

2. Eten om gezondheid aan te vullen

Er is geen beter medicijn dan een goed oud stuk vlees.

Veel games worstelen met het vinden van nieuwe manieren om het personage te genezen. Natuurlijk hebben we al heel wat medicijnpakketten, spuiten en verbanden gehad — maar niets kan tippen aan een chocoladereep… of een kippenvleugel. Dat is wanneer we weten dat dingen uit de hand zijn gelopen. Of je nu midden in een oorlog zit of verborgen in de schaduw van een geheime onderzoeksinstelling; eten speelt vaak de grootste rol in het behouden van je gezondheidsbalk. En, weet je wat? Ik heb nooit iets gehoord dat meer absurd is in heel mijn leven.

Videogames zijn echt een prachtig iets, en ze weten ons te laten glimlachen, zelfs in de donkerste tijden. Maar eten van een brood om een raketkrater in je voorhoofd op te vangen, is gewoon een nieuw niveau. Dat is wat ons echt tranen in de ogen brengt als we de dood voor de miljoenste keer tegenkomen op het laatste deel van een queeste. O, hoe we ervan houden.

1. De vreemdste dingen vinden op de meest belachelijke plekken

We zouden verloren zijn zonder de verschillende zakken munitie die overal zijn neergelegd.

Oké, stel je dit voor: je duikt een onderwater tempel in die in eeuwen niet is aangeraakt. Je gaat door een oude stenen deur en je verlicht de duisternis van de abnormale grot. Maar dan, als je het dreunende geluid van een oude creatuur hoort, kijk je naar rechts. Maar wacht — wat is het? O, het maakt niet uit — het is alleen een machinegeweer-upgrade.

Het lijkt absurd, maar we hebben echt rare dingen op onze reizen gevonden. Er zijn altijd kaarsen aangestoken in elke oude ruïne, ondanks het feit dat niemand in honderden jaren een voet heeft gezet. Plus, er is altijd munitie die overal is neergelegd — zelfs in een nederzetting uit de Oud-Griekse periode. Maar hey, dat is normaal in videogames, nietwaar? Niets is ooit uit de plaats. Zoals, ooit.