Αναθεώρηση Rhythm Town (PC)

Ως ενθουσιώδης ακροατής του metal και punk, μπορείτε να φανταστείτε τη έκπληξή μου όταν αυτό που πρέπει να ήταν ένα ευχάριστο αγρόκτημα που χορεύει και κουνιέται στο ρυθμό της μουσικής, τελικά έγινε ένα κύκλωμα σε ένα χοίρο. Θέλαμε να εισαγάγω το Rhythm Town στην προκατασκευασμένη μουσική του — μια που, τουλάχιστον από ότι κατέληξα πριν την εγκατάσταση, ήταν απελπισμένα εξαρτημένη από τον χρήστη για να εφαρμόσει χαμηλής έντασης αρμονίες και lo-fi ρυθμούς. Αλλά αυτό δεν συνέβη. Ω, μόλις έμαθα ότι το “παιχνίδι” ήταν στην πραγματικότητα ένα καρτούν υπογούφερ με quelques συχνά θέματα που μπορούσα να παρατηρήσω με χαρά και να τα κουνήσω σε ένα συγχρονισμένο κόσμο της μουσικής, knew ότι θα δημιουργούσα κάτι πραγματικά τρομερό. Δεν ταιριάζει, για το ρεκόρ — αλλά τότε, ίσως δεν ήμουν μέρος του στόχου δημογραφίας.

Θα ήθελα να πω ότι Rhythm Town είναι ένα παιχνίδι-παιχνίδι, αλλά η απλή αλήθεια είναι, δεν είναι τίποτα από το είδος. Αντίθετα, είναι ένα sandbox — ένα κουτί άμμου, κατά κάποιο τρόπο, που δρα με δική του λογική όταν σας εισαγάγει στη μουσική στη δική σας βιβλιοθήκη. Με όλα τα είδη οπτικών ισοσταθμιστών που είναι σκορπισμένοι γύρω από ένα αρκετά συμπαγές κόσμο που ουσιαστικά προσαρμόζουν τις κινήσεις τους στους ρυθμούς που εσείς εισαγάγετε στο σύστημα, είναι, σε σύντομη, μια ανωμαλή εμπειρία που, ενώ δεν είναι απαραίτητα αποπνικτική για παιχνίδι, σας δίνει την ελευθερία να απελευθερώσετε κάποιες khá ενδιαφέρουσες ιδέες. Βέβαια, μπορείτε να προσθέσετε αντικείμενα στον κόσμο, και μπορείτε να δημιουργήσετε σενάρια που αντανακλούν τις πιο περίεργες μουσικές σας γεύσεις.

Είμαι διχασμένος, με κάποιο τρόπο, γιατί θέλω να δώσω πίστωση όπου πρέπει και να επαινούμε την πρωτοτυπία. Αλλά τότε, δεν είμαι βέβαιος αν Rhythm Town κάνει αρκετά για να δικαιολογήσει μια ακρόαση. Χρειάζεται να συνδεθώ ξανά και να το καταλάβω, νομίζω.

Καλές Δονήσεις

Το πρώτο πράγμα που δεν χρειάζεται να αναφέρω είναι η ιστορία. Αλήθεια, δεν υπάρχει. Όχι, αυτό που έχετε εδώ, αντίθετα, είναι ένα προσαρμόσιμο σουίτα στο οποίο μπορείτε να τοποθετήσετε αντικείμενα — κολοκύθες, καζάνια, εικονίδια, ζώα και μια ολόκληρη σειρά από τυχαία αντικείμενα και δώρα — σε ένα μικρό τμήμα γης, και μετά να επιλέξετε ένα κομμάτι από τη δική σας προσωρινή λίστα για να δώσετε στον κόσμο einen παλμό. Φυσικά, η μουσική που επιλέγετε να εγκαταστήσετε είναι η παλπώδης καρδιά του κόσμου, με υψηλότερους ρυθμούς που δημιουργούν μια πιο χαотική σκηνή, και λεπτές ήχους που προτιμούν μια πιο ήρεμη, πιο οικεία διάθεση. Και αν αναρωτιέστε γιατί στη γη θα χτίσετε αυτόν τον κόσμο από την αρχή, τότε, εντάξει, εντάξει.

Rhythm Town διαφημίζει τον εαυτό του ως ένα sandbox που προωθεί “απλή δημιουργικότητα και μουσική χαλάρωση” — και δεν το αμφισβητώ, γιατί καταφέρνει, σε όλες τις περιπτώσεις, να επιτύχει αυτό που αρχικά σκόπευε να κάνει. Βέβαια, είναι ένα peu στην κάτω πλευρά της κλίμακας οπτικά, και δεν κάνει πολύ για να σας κάνει να χασμουρήσετε και να χαμογελάσετε στη θέα ενός εφήμερου συνόλου κινούμενων κομματιών. Αλλά καταφέρνει, παράξενα, να σας δώσει τα βασικά εργαλεία για να δημιουργήσετε μικρές αλλά περίεργες εγκαταστάσεις τέχνης, με το εσωτερικό του asset wheel που παρέχει μια αρκετά μεγάλη επιλογή αντικειμένων και καρτούν-στιλ κομματιών μιας παιδικής σχεδίασης. Δεν μπορώ να πω ότι εγώ ο ίδιος ανήκω στη στόχου δημογραφίας, αλλά μπορώ να δω πώς θα ήταν ένας αισθητηριακός παράδεισος για τον νεότερο, ίσως πιο φανταστικό νου.

…Και Ο Ρυθμός Σταματά

Το πρώτο πρόβλημα με sandbox παιχνίδια, και το ένα πράγμα που πολλοί φιλόδοξοι δημιουργοί τείνουν να ξεχάσουν, είναι ότι αξιομνημόνευτα παιχνίδια είναι συχνά κατασκευασμένα από πολλά διαφορετικά κομμάτια. Καλέστε τα κίνητρα· The Sims, για παράδειγμα, σας δίνει την ευκαιρία να χτίσετε ένα σπίτι, αλλά και να πειραματιστείτε με διαφορετικές καριέρες, οικογένειες και άλλα θέματα της ζωής. Αλλά στο Rhythm Town, δεν υπάρχει πολύ να κάνετε μετά από το που έχετε χτίσει την πρώτη γέφυρα. Χωρίς στόχους να επιτύχετε, και χωρίς τέλος να καταδιώξετε, μπορείτε να συλλέξετε όλα όσα υπάρχουν για να δείτε και να κάνετε σε δέκα λεπτά. Νομίζω, όταν όλα έχουν πει, εξαρτάται από το πόσο χρόνο θέλετε να δαπανήσετε σε αυτό. Ειλικρινά, όμως, χωρίς κρυφές сюрπρίζες ή play-to-win μπόνους για να εργαστείτε, δεν είναι那么 εύκολο να μείνετε γύρω για πολύ.

Μην με λάβετε λάθος, απολάμβανα τα πρώτα δέκα λεπτά του παιχνιδιού, κυρίως λόγω του ότι μπορούσα να παίξω με τα δικά μου κομμάτια και να δω πώς ο κόσμος θα αντιδρούσε σε διαφορετικούς ρυθμούς. Αλλά όπως με τα περισσότερα niche παιχνίδια, αυτή η καινοτομία σύντομα φόρεσε, η οποία με οδήγησε σε ένα σημείο όπου κυρίως παίζαμε με τυχαία αντικείμενα μέχρι να καταλάβω ότι δεν υπήρχε πολύ να εξερευνήσω. Δεν λέω ότι ήταν όλα κακά, αν και θα ψέματα αν είπα ότι με ενθούσιασε για δωδεκάδες ώρες, επίσης. Ίσως, αν ήμουν είκοσι πέντε χρόνια νεότερος, θα σκεφτόμουν διαφορετικά.

Επίλογος

Rhythm Town δεν είναι τόσο ένα παιχνίδι όσο ένα μικρό αλλά φανταστικό άμμου μουσικών ισοσταθμιστών και τυχαίων αντικειμένων για τους παίκτες να ανακατέψουν και να απολαύσουν για τριάντα λεπτά περίπου. Σε αυτό το σημείο, θα έλεγα ότι είναι μια μεγάλη επιλογή για το νεότερο ζευγάρι χεριών, αν και όχι απαραίτητα για τον πιο έμπειρο γκέιμερ που οι γεύσεις του τείνουν προς βαρύτερα, πιο απαιτητικά RPG. Και είναι μια φανταστική αρχική σημείο για τους νέους στη ρυθμική βάση, επίσης, με την ένταξη ενός απλού συστήματος πλοήγησης, χρωματιστών κομματιών και άσχετης προόδου που δημιουργεί μια ευχάριστη, αν και κάπως σύντομη, εισαγωγή στο πεδίο των indie sandboxes.

Η αλήθεια εδώ είναι ότι Rhythm Town δεν είναι φανταστικό· αντίθετα, είναι αποδεκτό. Αλλά τότε, ίσως έχω δει ένα слишком πολλά sandbox τίτλους για να ξέρω πώς να αναγνωρίσω ένα κακό ή γενικό αυγό σε ένα καλάθι εκατομμυρίων. Για το ρεκόρ, Rhythm Town δεν είναι ένα κακό αυγό, αλλά χωρίς ένα επιπλέον πόδι για να στέκεται, ή ακόμη και ένα δεύτερο πλεονέκτημα για να προωθήσει έξω από το τυπικό “μουσική χαλάρωση” κόμβο, είναι πραγματικά δύσκολο να το κατακλύσετε με αιωνία έπαινο. Όπως είπα, είναι αποδεκτό, αλλά ακόμη μια μακρά απόσταση από το να είναι άξιο ενός Bis.