Recenzja Super Mario Bros. Wonder (Switch)

Super Mario Bros. powraca w kolejną wielką przygodą w fantastycznej krainie Królestwa Kwiatów w całkowicie nowej grze platformowej. Wreszcie, bo ostatnia gra platformowa w serii ukazała się ponad dekadę temu. Pytanie brzmi, czy Nintendo dodało nowe smaki do swojego planu od 2012 roku, czy po prostu trzyma się tego samego stylu i pedigreru co źródło? Jeśli to jest rodzaj pytania, które nurtujesz od kiedy Nintendo po raz pierwszy zdradziło Super Mario Bros. Wonder, to czytaj dalej.

Powrót do podstaw, bracia

Stwierdzam fakt, Super Mario Bros. Wonder nie próbuje udawać, że jest czymś, czym nie jest, ani nie poddaje się bezsensownym eksperymentom dla samego faktu bycia innowacyjnym. Zamiast tego, wykorzystuje te same aktywa, które sprawiły, że wcześniejsze iteracje przekroczyły granice kultowego statusu, i ostatecznie dodaje do ramy poprzez stworzenie świeżo wybitych biomów i dowcipów. Oczywiście, jego postacie i fabuła są nadal takie same, a jego świat jest równie żywy i pełen uroku jak reszta rozdziałów w antologii. Ale Cud, pomimo swojej zachęcającej chmury znajomości, jakoś udaje się nadawać nowe znaczenie ramie, która, szczerze mówiąc, prawdopodobnie powinna być już dawno stara.

Oczywiście, jest to gra platformowa, więc przede wszystkim, nie ma powodu do obaw o brak doświadczenia ze strony Nintendo. Oczywiście, jest to plan, który zespół przeczesał już kilka razy wcześniej, więc powiedzenie, że Cud był pojęciem, które było nieco poza ich zasięgiem, po prostu nie byłoby prawdą. Fakt jest taki, że Nintendo wie, jak wykonać nagrodzoną grę platformową; robi to przez najlepszą część czterdziestu lat, na Boga. I tak, dla tego, co się liczy, wiedziałem już dawno, zanim wróciłem do korzeni najnowszej inkarnacji, że autentyczność nie będzie problemem. Powiedzmy, czy tradycyjne i nastrojowe podejście naprawdę działało cuda, czy było po prostu przypadkiem, że Nintendo chciało grać bezpiecznie, wprowadzając nostalgię do produktu, który i tak by się sprzedał, niezależnie?

Inny świat, inny kwiat

Aby cię poinformować, Super Mario Bros. Wonder śledzi ośmioosobową grupę w nowej przygodzie przez Królestwo Kwiatów – magiczne archipelag, składający się z licznych biomów, a także specjalnych korzeni zwanymi Kwiatami Cudu. Jako jeden z ośmioosobowej grupy, zapraszamy cię do przewinięcia przez serię poziomów, zebrania Kwiatów Cudu, które zasadniczo dają postaci tymczasowy zastrzyk wydajności, i odblokowania nowych obszarów za pomocą słynnych Rur Przesiadkowych. Nie zmieniło się wiele, aby być uczciwym, choć włączenie wspomnianych Kwiatów Cudu jest zdecydowanie miłym dodatkiem do inaczej regurgitowanego przepisu.

Pomimo Kwiatów Cudu, jeśli podczas podróży podniesiesz jeden, to albo przemienisz się w słonia (bo, wiecie, dlaczego nie?), albo ostatecznie przemienisz mapę w coś prawie niewiarygodnego i unikalnego. I szczerze, to jest miejsce, gdzie Super Mario Bros. Wonder znajduje swój rytm – ślizgając się wzdłuż tętniącej życiem tęczy regionów, które są czymś innym niż przerobione lub powtórzone. Oczywiście, każdy poziom przychodzi z czymś świeżym do stołu, a także nowymi wrogami do pokonania, tematami do eksploracji i power-upami do wykorzystania.

To nie musi być powiedziane, że, jeśli chodzi o kreatywność, Nintendo zawsze było na innej długości fal – stwierdzenie, które odnosi się do jego wczesnych dni z franczyzą na NES. Czterdzieści lat później, a ten kreatywny duch wciąż żyje i bije, jak to widoczne w absolutnie oszałamiających strefach Królestwa Kwiatów i żywych osobowościach jego mieszkańców. Nie mam nic do zarzucenia. Faktem jest, że nie wkradłem się w świat tak wspaniały i elegancki jak Królestwo Kwiatów od dawna – więc kudos dla tego, Nintendo.

Cześć ponownie, Bowser

Prawie boli mnie przyznać, ale szczerze, w żadnym momencie nie naprawdę połączyłem się z fabułą w Super Mario Bros. Wonder. Z perspektywy czasu, a mając pokonane ostatnie rozdziały najnowszej książki, czuję się źle o tym, że nie troszczyłem się wystarczająco o fabułę lub jej powracające postacie? Nie naprawdę. Przecież to jest historia, którą widzieliśmy już dziesiątki razy, więc miło było zobaczyć wszystkie stare twarze jeszcze raz – ale nie mogłem się naprawdę troszczyć o ogólny cel.

W świetle nieco zapomnianej fabuły i tych samych starych nieumarłych waśni, Cud rekompensuje swoje straty, dostarczając solidne i bezbłędnie rozrywkowe doświadczenie gry, a także solidny tryb kooperacji dla czterech graczy. Wystarczy powiedzieć, że, jeśli chodzi o grę w samą grę, to jest to coś innego niż zapomniane; przeciwnie, jest to coś niezwykle pamiętnego z wszystkich dobrych powodów, i cieszy mnie powiedzieć, że, z osobistej perspektywy, jest to jeden z najlepszych, jakie miałem przyjemność przechodzić. Ale oczywiście, wyprzedzam się.

Pomijając fabułę, Królestwo Kwiatów jest bez wątpienia jednym z najpiękniejszych światów, jakie mieliśmy okazję zobaczyć w wirtualnej skórze. Co więcej, z każdym z jego poziomów będącym znacznie różnym od siebie, a także usianym nowymi wrogami, przeszkodami i wszystkimi innymi wyzwaniami do pokonania, w żadnym momencie doświadczenie nie wydaje się suche ani zaczyna się wlec.

Cud do podziwiania

Super Mario Bros. Wonder rozciąga się na sześć całkowicie dynamicznych światów – rozdziałów, w których postęp jest ukształtowany przez serię poziomów. Jako Mario (lub Luigi, Peach, czy kogokolwiek innego z całej listy), musisz stopniowo pracować przez ruchy i zbierać Nasiona Cudu – użyteczne przedmioty, z których możesz korzystać, aby odblokować dodatkowe poziomy poza tymi podstawowymi. Na szczęście, zdobycie tych Nasion nie jest takie trudne; otrzymujesz jedno za pokonanie poziomu, a drugie za pokonanie wroga lub odkrycie ukrytego miejsca.

Gdy wszystko jest powiedziane, to, co naprawdę powoduje, że Cud zyskuje na znaczeniu, jest użycie Efektów Cudu – funkcja, która ostatecznie powoduje, że standardowy 2D side-scrolling wygląd przechodzi w coś innego, czy to top-down puzzler, czy inspirujący artystyczny kawałek. Dzięki temu, w żadnym momencie nie mogłem przewidzieć, co się wydarzy w następnej sekcji gry. Zamiast tego, spędziłem większość czasu, próbując się dowiedzieć, co gra nie zrobiła jeszcze, czy co jeszcze Nintendo mogło ukrywać ode mnie na późniejszy etap. Nie byłem nigdy dokładnie znudzony, to, co próbuję powiedzieć.

Wszystko wzięte, Super Mario Bros. Wonder składa się z dużej ilości jakościowej zawartości, z której wszystko ma surową moc przyciągania różnych demografii, zarówno młodych, jak i starych. Nie jest wystarczająco trudna, aby ugasić dziecko, ale nie jest również na tym samym poziomie co Moja przyjaciółka Peppa Pig. Jeśli cokolwiek, uderza w idealną balans, co oznacza, że niezależnie od wieku, doświadczenia czy pochodzenia, rzadko będziesz miał trudności z pokonaniem wzgórz, które Cud rozprzestrzenia.

Werdykt

Na pierwszy rzut oka, łatwo jest porównać Super Mario Bros. Wonder do Super Mario Bros. U — i w żadnym momencie nie czuję się źle z tego powodu. Jednakże, gdy znajomości są rozwiązane, a Kwiaty Cudu w końcu przybierają formę, te wstępne wrażenia szybko rozpadają się w coś innego, i tym samym wprowadzają ekscytujące nowe doświadczenie, które przywołuje najlepsze z podstaw do oszałamiającej lokalizacji, która, prawdziwie, nie jest tylko cudem, ale absolutną przyjemnością do obserwowania, jak się rozwija, kawałek po kawałku.

Weź to od mnie – będziesz chciał zobaczyć świat Cudu własnymi oczami, aby zrozumieć piękno i siłę, które wnosi do stołu. Nie jesteś wielkim fanem hydraulika i jego lojalnej grupy? Nie naprawdę ma to znaczenia. Bez wątpienia, jeśli szukasz serdecznej 2D przygodowej gry, która również utrzyma cię w niepewności przez całą podróż, to nie musisz szukać dalej niż najnowszy przystanek Nintendo.