Welkom bij Kowloon Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Lekkende afvoerpijpen, zwakke stemmen en torenhoge steegjes van beton en glas, losse baksteen en stof vormen de muren van Welkom bij Kowloon‘s korte bovennatuurlijk georiënteerde horrorcorridor. Verdachte omgevingen vervoeren hun complexe architectuur, maar een cocktail van moed en onschuld trekt je dieper de verloren clausules in en naar beneden door een konijnenhol van twijfelachtige omstandigheden en onbegrijpelijke persoonlijkheden.

Vertwijfeld om betaalbare huisvesting te vinden in het achterste deel van een vergeten stad, ga je op onderzoek uit om de ware aard ervan te ontrafelen, met één voet in de deur en de andere in het hart van een onverbiddelijke horrorverhaal. Het lijkt allemaal op een slechte droom, maar je hebt nergens anders heen te gaan. Geheimen lopen overal en bloeden door de scheuren in de muren, maar je houdt de sluier omhoog, geïnteresseerd om te bewijzen dat zelfs de donkerste plekken verborgen kunnen blijven.

Het begint met een wentelende steeg, een verontrustend dilemma en een overweldigend steencomplex van scherven en steen. Je betreedt zijn wereld niet met de bedoeling om langzaam een mysterie te ontrafelen, maar om een toevluchtsoord te vinden om je jas op te hangen. De inwoners lijken aanvankelijk gewoon, maar je weet diep vanbinnen dat iets aan hen niet helemaal klopt. Vijftig minuten — dat is alles wat je nodig hebt om de deur te ontgrendelen en de inhoud te onthullen. De geest van Kowloon woont in het evenwicht, en hij wil jou de schalen in zijn voordeel laten kantelen.

Als een traditionele wandelsimulator wordt Welkom bij Kowloon je uitgenodigd om in de schoenen van een protagonist te stappen die, nadat hij over de drempel is gestapt en in een moreel dubieus deel van de stad is beland, besluit om een plek te vinden om thuis te komen. Met een doolhof van baksteen en schaduw om je te leiden, vind je de kans om de wereld met valse hoop vanuit een intieme perspectief te omarmen. Dingen, zo gewoon als ze aanvankelijk lijken, hebben een veel donkerdere betekenis. Het is gewoon jouw taak om erachter te komen over een uur lang diepe duik in de dichtbevolkte reusachtige kwartieren van Kowloon.

Hoewel er niet veel gameplay is om je tanden in te zetten in Welkom bij Kowloon, heeft het spel zelf veel goede gespreksonderwerpen om je interesse te wekken. Met opvallende visuele effecten, goed georkestreerde jumpscares en een dichte atmosfeer die duidelijk de kracht heeft om een paar extra haren op je nek te zetten, is er een functionerende horror hier die goed werkt met wat het in zijn gereedschapskist heeft. Het is nogal kort, maar het propt een goede hoeveelheid in zijn speeltijd, met spannende momenten, griezelige esthetiek en verontrustende dilemma’s die je op je tenen houden.

Helaas is er niet veel verhaal om te ontrafelen. Welkom bij Kowloon besteedt niet veel tijd aan het uitwerken van de details. In plaats daarvan zet het je in het diepe en geeft het je een spoor van broodkruimels om te volgen, met frequente audio-cues en verontrustende beelden om je door zijn dicht opeengepakte omgeving te leiden. Maar dat is een wandelsimulator: kort, ter zake en onomwonden afhankelijk van audiovisueel vertellen. Welkom bij Kowloon leunt gewoon in op het cliché zonder twee keer na te denken over de secundaire aspecten. Niet dat dit een slechte zaak is, hoor.

Verhaaltechnisch is Welkom bij Kowloon dun uitgespreid. Als de naamloze protagonist vind je jezelf gevangen in een vreemd appartementencomplex in de beroemde Muurstad. Een huisbaas slaat de deur dicht, en om een reden die jou onbekend is, hangt de wereld af van jouw escapisme om de sleutel te vinden. Dat is zo ongeveer het enige dat dit korte verhaal doet. Het laat niet veel aan de verbeelding over, maar het doet zijn vergetelijke verhaal wel kruiden met een verrassend sterke climax. Maar ik zal niet degene zijn die die grandioze finale verklapt.

Wanneer Welkom bij Kowloon zijn ritme vindt, werkt het goed als een echte verontrustende corridor-thriller. Met bewonderenswaardige jumpscares die alle juiste plekken raken en een griezelige atmosfeer die traditionele Chinese folklore bedient, slaat het vaak de spijker op de kop. Zijn verhaal is enigszins zinloos en zonder de volle gewicht van een uitgewerkt spel, om het zo te zeggen, maar het vindt zijn stride in zijn wereldopbouwcapaciteiten en zijn natuurlijke vermogen om zijn publiek te boeien voor de korte termijn, niettemin.

Welkom bij Kowloon slaat niet om de bomen heen met zijn openingsverklaring. Waar voor de stof, vertelt het je dat je het campagne in minder dan een uur kunt doorlopen, en het geeft je iets om naar te streven. En, eerlijk gezegd, is dat zowel een zegen als een vloek hier; de korte campagne is gunstig voor degene die een snelle fix nodig heeft, maar het laat ook veel te wensen over. Een uitgebreidere campagne zou in dit geval veel effectiever zijn geweest.

Als je een fan bent van muur-tot-muur jumpscares en dichte levelontwerp, claustrofobische gebieden en been-brekers audio-cues, dan zul je Welkom bij Kowloon waarschijnlijk leuk vinden. Als je echter op zoek bent naar iets dat meer dan psychologisch veeleisende troepen biedt, dan kun je misschien beter je bal en ketting elders neerzetten. Kowloon is een geweldige plek om een nacht door te brengen, maar helaas is er gewoon niet genoeg hier om je te laten willen blijven.

Oordeel

Welkom bij Kowloon biedt een korte, gedetailleerde en verrassend grijpende psychologische horror ervaring die, hoewel het nog steeds vrij kort en gebrekkig is in verschillende aspecten van zijn gameplay, in staat is om de radertjes in je hoofd te laten draaien. Het mag dan niet de langste corridor-thriller op de markt zijn, maar dankzij zijn claustrofobische ontwerp en functionerende uitvoering is het een spel dat de kracht heeft om je op het puntje van je stoel te houden. Zou het langer kunnen zijn? Absoluut. Zou het profiteren van een paar extra belletjes en fluitjes? Ja. Toch ben ik geneigd om te geloven dat er meer sterke punten zijn dan zwakke punten hier. Blijf lang genoeg hangen, en je zult misschien kunnen zien wat ze zijn.